Doberman

Bir zamanlar, 19. yüzyılın sonlarında, Almanya’nın Thüringen bölgesine bağlı Apolda kasabasında yaşayan Louis Dobermann adında bir vergi tahsildarı yaşarmış. Para toplama işi tehlikeliydi çünkü çevrede dolaşırken ona saldırabilecek haydutlar vardı. Dobermann aynı zamanda kasabanın köpek avcısı olduğu için, koruması için sık sık yanına bir köpek alırdı.

Dobermann, sadık bir arkadaş ve koruyucu fikriyle köpek yetiştirmeye başladı. Üreme deneylerinin sonucu, erken dönem Doberman Pinscher’dı. Dobermann’ın bu türü oluşturmak için hangi köpekler kullandığına dair bir kayıt yok, ancak Rottweiler , German Pinscher ve Black and Tan Terrier’in karışımın bir parçası olduğu tahmin ediliyor. Dobie ilk kez 1876’da gösterildi ve burada büyük bir coşkuyla karşılandı. Dobermann 1894’te öldüğünde, Dobie’yi yapmak için birleştirilen ırkların gerçek bilgisi onunla birlikte mezarına gitti. Bununla birlikte, türün geliştirilmesine yaptığı katkılardan dolayı, onun onuruna seçildi. 19. yüzyılın sonunda, Dobermann’ın çalışmalarını sürdüren Alman yetiştiriciler, görünüşten çok işlevle ilgileniyorlardı.

Doberman’ı bir “süper köpek” olacak şekilde geliştirmek istediler. İlk başta sadece en cesur, en zeki, en hızlı ve en dayanıklı köpekleri yetiştirdiler. Neredeyse çok başarılı oldular. Cins, inatçı ve agresif olduğu için tanındı. Otto Goeller adlı bir yetiştirici, Doberman’ı daha kullanışlı bir köpeğe dönüştürmekle tanınır ve 1900’de Alman Kulübesi Kulübü, Dobermann Pinscher’ı bir cins olarak kabul etti. 1908 civarında, Dobie Amerika Birleşik Devletleri’ne getirildi. Efsane, Amercia’ya getirilen ilk Dobie’lerden birinin uyumlu bir şekilde gösterildiğini ve herhangi bir yargıç dişlerini kontrol etmek için köpeğin ağzını açmaya cesaret edemeden önce arka arkaya üç gösteride “Şovun En İyisi” ödülünü kazandığını söylüyor.

Dobermann Pinscher Club of America 1921’de kuruldu. Bir yıl sonra, Almanya’da yazılan cins standardını benimsedi. Önümüzdeki 15 yıl, Dobie’nin gelişiminde kritikti. Birinci Dünya Savaşı sırasında, Avrupa’daki Dobilerin sayısı ciddi şekilde azaldı çünkü açlıktan ölen insanlar büyük köpekleri besleyemezlerdi.

Hayatta kalan dobiler orduya, polise ve çok zengin insanlara aitti. Üreme bir lükstü; sadece en iyileri yetiştirildi. 1921’den sonra, neredeyse tüm en iyi Alman babası ve soyu Amerika Birleşik Devletleri’ne getirildi. Ardından 2. Dünya Savaşı geldi ve Doberman Pinscher Almanya’da yeniden tehlikedeydi. Birçoğu, Amerikalılar daha önce Amerika Birleşik Devletleri’ne bu kadar çok köpek getirmemiş olsaydı, türün neslinin tükeneceğini düşünüyor. 1900’lerin ortalarında, Almanlar adından Pinscher kelimesini çıkardılar ve İngilizler birkaç yıl sonra çıkardılar. Yetiştiriciler, orijinal Dobie’nin keskin kişiliğinden iyi sonuçlar almak için yıllarca gayretle çalıştılar. Doberman, ailesini ve evini korusa da sevecen ve sadık bir yol arkadaşı olarak bilinir.